على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3422
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
مغبوض ( maqbuz ) ص . ع . ناپسند و مكروه . مغبوط ( maqbut ) ص . ع . رشك نموده و آرزو برده به حال كسى بدون آنكه زوال آن را از آن كس بخواهد . مغبوط ( maqbut ) ص . پ . مأخوذ از تازى - محسود و رشك برده و خوشبخت و خجسته و برخوردار و بهرهمند و نيكبخت . مغبوطه ( maqbute ) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز آرزو شده و دولت و ثروت . مغبون ( maqbun ) ص . ع . سست عقل . و فريب خورده در خريد و فروخت و زيان رسيده . الحديث : المغبون لا محمود و لا ماجور . مغبون ( maqbun ) ص . پ . مأخوذ از تازى - فريب خورده و فريفته شده و گول خورده و بيشتر در معامله گويند . و مغبون شدن : فريب خوردن و فريفته شدن . و مغبون كردن : فريب دادن و گول زدن . مغبية ( moqbiyat ) ص . ع . سماء مغبية : آسمان اندك بارنده . مغتاب ( moqt b ) ص . ع . غيبت كننده و در سپس كسى بد گوينده . مغتاذ ( moqt z ) ص . ع . پر خشم . مغتاط ( moqt t ) ص . ع . زهدانى كه بچه نياورد . و هر چيزى كه بار نياورد . مغتاظ ( moqt z ) ص . ع . پر خشم . مغتال ( moqt l ) ا . ع . بازوى پر گوشت نازك . و كودك فربه كلان جثه . مغتبط ( moqtabet ) ص . ع . خوشحال و شادمان و مسرور . مغتبق ( moqtabaq ) م . ع . غبوق و شراب شبانگاه خوردن . مغتبق ( moqtabaq ) ا . ع . خوردنگاه غبوق و شراب شبانگاه . مغتذر ( moqtazer ) ص . ع . ترتيب دهنده غذيرة . و نوعى از غذا كه از آرد و شير مىسازند . مغتذم ( moqtazem ) ص . ع . بسيار خورنده كه هر چه يابد خورد . مغتذى ( moqtazi ) ص . ع . خورده شده . و پرورش يافته شده . مغترف ( moqtaref ) ص . ع . آنكه بمشت آب برگرفته مىنوشد . مغتزل ( moqtazal ) ا . ع . رسن باريك . مغتزل ( moqtazel ) ص . ع . ريسنده و آنكه مىريسد . مغتزى ( moqtazi ) ص . ع . آنكه خواهش مىكند و آرزو مىكند . و آنكه اراده مىكند و قصد مىنمايد و آهنك مىكند . و آنكه از ميان ياران برميگزيند و خاص مىگرداند . مغتسل ( moqtasal ) ا . ع . آب سرد و هر چيزى كه با آن مىشويند . و آب غسل . و جاى غسل و جايى كه مرده را غسل مىدهند . مغتسل ( moqtasel ) ص . ع . آنكه مىشويد . و آنكه خوشبوى به خود مىمالد . و اسب خوى كرده . مغتضر ( moqtazar ) ص . ع . جوان صحيح و سالم مرده . مغتل ( moqtall ) ص . ع . تشنه . و شتر سخت تشنه . و مشتاق و آرزومند . يق : انا مغتل اليه . مغتلف ( moqtalef ) ص . ع . آنكه غلاف بدست مىآورد . و آنكه غاليه بر موى و ريش مىمالد . مغتلم ( moqtalem ) ص . ع . تيز شهوت . مغتلمة ( moqtalemat ) ص . ع . مونث مغتلم : زن تيز شهوت . و هر حيوان ماده تيز شهوت . مغتمر ( moqtamer ) ص . ع . آب فراگيرنده . و رجل مغتمر : مرد مست و مدهوش . و طعام مغتمر : گندم با پوست . و نخل مغتمر : خرمابن بسيار آبخورنده . مغتمز ( moqtamez ) ص . ع . طعن زننده و تهمت زننده . مغتمس ( moqtames ) ص . ع . آنكه در آب فرو مىرود و در ته آب قرار مىگيرد . و آنكه دستها را بدون تصوير خضاب مىكند . مغتمص ( moqtames ) ص . ع . خوار شمرنده . و عيبگو . مغتمض ( moqtamez ) ص . ع . اغماضكننده و چشم پوشنده . و خوابآلوده . مغتمط ( moqtamet ) ص . ع . آنكه فرو مىگيرد كسى را بسخن و بر وى چيره مىشود . مغتنم ( moqtanem ) ص . ع . غنيمت شمرده شده . مغتنم ( moqtanam ) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - هر چيزى كه بيدست رنج بدست آيد و هر چيز مفت و رايگان و هر چيز كه آن را مفت پندارند و هر چيز گرانمايه كه به آسانى دستياب نشود و هر چيز با قدر و قيمت و نفيس . و مغتنم پنداشتن و يا مغتنم دانستن : قدر دانستن هر چيز با قدر و بها را . مغتنم ( moqtanem ) ص . ع . غنيمت شمرنده . مغتنم ( moqtanem ) ص . پ . مأخوذ از تازى - داراى غنيمت و توانگر شده